Nie igraj z księciem

Przysięgła, że już nigdy się nie zarumieni. On postawił sobie za cel udowodnić, że się myli.

Thomasina Burke opanowała do perfekcji sztukę bycia szarą myszką. Po zbyt wielu bezowocnych sezonach przestała gonić za przyszłością, której nigdy nie pragnęła — jeszcze rok, jeszcze jedno ostatnie wyjście, a potem wolność czeka na nią w Brighton. Kiedy jednak przypadkowe zderzenie w zaciemnionej sali balowej stawia na jej drodze diabelnie czarującego hulakę o talencie do psot, Thomasina łapie się na tym, że robi coś, czego nie robiła od lat: dobrze się bawi. Ich sekretne zakłady — skradzione guziki, zsuwane pierścionki, zapierające dech kieszonkarskie sztuczki na parkiecie — zamieniają każdy nudny wieczór w rozkoszną grę. Bez zobowiązań. Bez oczekiwań. Bez rumieńców. Tak sobie przynajmniej wmawia.

Potem nadchodzi tragedia. Mężczyzna, z którym się śmiała, przekomarzała i do którego — niebezpiecznie — zaczynała coś czuć, nagle przestaje być beztroskim młodszym synem, za jakiego go uważała. Z dnia na dzień Gerard Taunton zostaje księciem — a w świecie Thomasiny książę to dokładnie ten typ mężczyzny, wobec którego szara myszka ze szlachty nie powinna czuć niczego. Zasady targu małżeńskiego są brutalnie jasne: mężczyźni jego rangi nie wybierają kobiet takich jak ona. A jednak pojawia się na balu, który urządziła na jego cześć — pogrążony w żałobie, świeżo wyniesiony do tytułu i wciąż patrzący na nią tak, jakby była jedyną osobą w sali.

Czy Thomasina zdoła uwierzyć, że to nie jest kolejny zakład, w którym z góry skazana jest na porażkę — czy wycofa się w cień, zanim zaryzykuje to jedno, czego nigdy nie zamierzała postawić na szali: swoje serce?